Ո՜վ Տեր Հիսուս Քրիստոս, Դու այնքա՜ն բան արեցիր իմձ համար։ Դու փոխեցիր իմ թախիծն ու ճնշող վիշտը։ Դու պոկեցիր իմ սգո սև ժապավենը։ Դու չլքեցիր ինձ։ Դու ինձ հանգիստ շունչ քաշելու տեղ տվեցիր։

Հիսուս ինձ դուրս հանեց փոսից, խորը ցեխից և ստիպեց ինձ ցնծությամբ թռչկոտել ու վազվզել՝ իմ անձը հանձնվելով Իր սիրուն։ Երբ ես ահավոր ճնշված էի մեղքերիցս, ու դրանք այնքան էին կուտակվել էին՝ գարշահոտ ու պղծող, անթիվ-անհամար, երբ ես ապրում էի անհույս ու կոտրվածխ սրտով՝ արցունքներով ողողված, Աստված հենց այդ իրավիճակներում միջամտեց և ինձ դարձրեց Իրեն գովերգող մի բանաստեղծ։

Ո՞վ է Աստված։ Եվ ամենակարևորը. ո՞վ է Աստված՝ Տիեզերքի Արքան հենց ձեզ համար։ Եկե՛ք խոսենք Աստծու անտեսանելի հատկանիշների մասին. Աստված երբեք չի ուշանում։ Նա երբեք ոչինչ չի հետաձգում։  Ո՛չ վիճակագրական թվերը, ո՛չ էլ գրավոր որևէ բան չեն կարող պատշաճ կերպով հաշվարկել Աստծուն՝ թե Նա ինչպես է գործում։

Աստված միջամտում է։ Նա իսկապես աննկարագրելիորեն լավագույն կերպով է գործում որպես Աստված և Նա երբեք չի հանձնվում։ Նրա սերը բացարձակապես մշտական է։

Աստված գթած, ողորմած և բարի է։ Նա նման է սիրող ու հոգատար ծնողի, որ իր սերն արտահայտում է մեզ ամբողջ օրը և մեզ համար երգեր է երգում ամբողջ գիշեր։ Նա մաքրում է ամեն տեսակ մեղքերից ու օգնում է Իր մեջ մնալ ու ապրել Իրենով բոլոր նրանց, ովքեր հավատում, վստահում ու ընդունել են Իրեն։ Աստված Իրեն սիրողներին տալիս է Իր լապտերն ու կողմնացույցը։ Աստված մեզ համար քարտեզ է պատրաստում և հետո իմաստություն և հասկացողություն է տալիս՝ դրան հետևելու համար։ Աստծո խոստումները մի՛շտ, մի՛շտ, միշ՛տ են և այո՛ են, այո՛, այո՛։

Շատ տարիներ առաջ, երբ ես խորը դժվարությունների մեջ էի, հասկացա, որ միայն մեկ տեղ կար գնալու՝ Աստծու մոտ։ Արդյո՞ք մեզ համար կարևորագույն արժեք է Աստծու հետ մտերիմ ու լավ հարաբերություններ ունենալը։ Երբ իմ այն ընկերները, ովքեր խոստացել էին, որ անկախ ամեն ինչից, միշտ կլինեն իմ կողքին, կյանքից հեռացան, իսկ ոմանք էլ ուղղակի լքեցին ինձ, ես արդեն ցանկություն չունեի նույնիսկ ապրելու, ես շատ հուսալքված էի։ Եվ այդ պահերին Աստվա՛ծ Ինքը միջամտեց։ Երբ ես արդեն գաղափարներ չունեի, երբ երևակայություն չունեի, երազանքներ չունեի և թվում էր ամեն բան վերջացել է, Աստվա՛ծ միջամտեց։ Կյանքիս այդ պահերին ես այլևս պատկերացում չունեի, թե ուր գնամ, ինչ անեմ, ինչ ասեմ կամ ինչպես վարվեմ։ Ես այլևս պատկերացում անգամ չունեի, թե ինչ սպասեմ կյանքից կամ ինչ պետք է պատահեր հաջորդիվ։ Եվ հենց այդ իրավիճակներում է, որ Տեր Հիսո՛ւս միջամտեց։ Երբ ես մեղքերի ու ձախողումների մեջ էի հայտնվել, Տեր Հիսո՛ւս միջամտեց։ Նա կտրեց ոտքերս բոլոր կապանքներիցս և ազատագրեց ինձ։ Ես կարծում էի, որ դա ինձ համար վերջն էր, բայց Աստվա՛ծ կրկին միջամտեց՝ լուծելու իմ բոլոր խնդիրները, իմ ներսում եղող և հոգևոր բոլոր կոնֆլիկտները։

Իսկ արդյո՞ք Աստված միջամտում է աշխարհում տեղի ունեցող իրավիճակներում: Եթե այո, ապա կա՞ն արդյոք այս աստվածային միջամտության անհերքելի օրինակներ: Արդյո՞ք Աստված որևէ մատնահետք է թողել Իր ձեռքի գործերի վրա:

Արարչագործությունն ինքնին փաստում է Աստծու միջամտության մասին։

Ես կարծում եմ, որ մենք կարող ենք վստահորեն մատնանշել Աստծու միջամտության բազմաթիվ օրինակներ: Ամեն ինչ՝ սկսած Իսպանական Արմադայի պարտությունից մինչև ժամանակակից Իսրայելի գոյությունը, որպես ապացույց այն բանի, որ Աստված միջամտել է պատմության մեջ: Իհարկե, կան նաև Աստվածաշնչի հրաշքները, որոնք գրանցվել են իրադարձությունների ականատեսների կողմից։

Իհարկե, այս ամենի գերհոգևոր կողմն էլ կա. կան հավատացյալներ, ովքեր կարծում են, որ ամեն ինչ Աստծու անմիջական միջամտությունն է, ինչպես օրինակ՝ լավ կայանատեղիի բաց լինելը հստակորեն ընկալվում է որպես Աստծո հրաշք:

Ոմանք հավատում են, որ հանկարծակի քամու պոռթկումը կամ ընկերոջ հետ պատահական հանդիպումը Աստծու կողմից ակնհայտորեն այլ ուղղությամբ շարժվելու նշան է: Սա գուցե այդպես է, գուցե և ոչ: Թեև այս մտածելակերպն ավելի աստվածաշնչյան է, քան Աստծու միջամտությունը վճռականորեն մերժող մարդու մոտեցումը, որն առաջացնում է ավելի լուրջ խնդիրներ: Իհարկե, գրեթե ամեն ինչ որպես աստվածային միջամտություն մեկնաբանելը կարող է հանգեցնել շատ սուբյեկտիվ եզրակացությունների: Շատ դեպքերում, երբ որոշ մարդիկ հայտնվում են ծայրահեղ վատ իրավիճակներում, պետք է խոստովանենք, որ նրանցից շատերը հակված են ամեն ինչ ընկալել այնպես, ինչ իրենք են ուզում: Երմեն գայթակղիչ է ուսումնասիրել ամպերի ձևերը՝ «ապացույցներ» գտնելու համար այն մասին, թե ինչպիսին ենք ուզում, որ լինի Աստծու կամքը, փոխարենը Աստծո կամքը իսկապես փնտրելու աստվածաշնչյան ձևով:

Բայց վերադառնանք թեմային։ Ես հավատում եմ, որ Աստված միջամտում է երկրի վրա ապրող յուրաքանչյուր կենդանի էակի կյանքին, անկախ նրանից՝ նրանք հավատում են դրան, թե ոչ, կամ գնահատում են դա, թե ոչ: Եթե Աստված որևէ կերպ չմիջամտեր, ես կարծում եմ, որ կյանքն անմիջապես կվերածվեր կործանման և մի ակնթարթում կհասներ զրոյի: Ծննդոց 20.1-18 հատվածում լավ օրինակ  կա այն մասին, թե ինչպես Աստված միջամտեց Աբրահամի իրավիճակներին և նաև, թե ինչպես Աստված հանուն Աբրահամի միջամտեց, երբ նա օգնություն խնդրեց Տիրոջից:

Աստված միջամտում է իրավիճակների մեջ նույնիսկ հանուն անհավատների, քանի որ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ տվեց Իր Միածին Որդուն… նույնիսկ այն ժամանակ, երբ մարդկությունը չէր հավատում Աստծուն կամ չէր գնահատում Նրա սիրո արժեքը, Աստված միջամտեց և փրկությունը հասանելի դարձրեց բոլոր նրանց համար, ովքեր կհավատային, կընդունեին Նրան, կզղջային և կկանչեին Նրա անունը։

Այո՛, Աստված միջամտում է։ Նա՛ է գլխավոր միջամտողը և Նա պատրաստ է չեղյալ համարել ձեր մահվան դատավճիռը։ Ուշի ուշով խորհե՛ք Նրա սիրո մասին, բացեք ձեր սրտերը Նրան, հանձնբեք ձեր կյանքը Նրան, քանի դեռ ուշ չէ․․․․

(Թարգմանությունը՝ Արթուր Իսպիրյանի / Translation by Artur Ispiryan