Sommige wonde genees redelik vinnig, maar daar is wonde van die hart en siel wat tyd, selfondersoek, insig en begrip verg om te genees. Wanneer ’n vriend onverwags lelik of wreed optree, of wanneer jy met ’n pynlike verraad agtergelaat word, laat dit ’n kneusing op die hart wat nie maklik verdwyn nie. Ek weet nie van jou nie, maar in my eie lewe is daar dinge gesê en gedoen wat daardie seer en kneusplekke soms baie moeilik maak om agter te laat. Wanneer iemand—veral ’n vriend van baie jare—jou herhaaldelik bespot en verkleineer, is dit soms moeilik om verby hulle geprojekteerde morele meerderwaardigheid te kom. Baie mense dra daardie kneusplekke saam tot in die graf, terwyl hulle hul gewonde harte versorg, soms vir jare. Later in die lewe, kom dit na vore as bitterheid, ’n gebrek aan vertroue, ongeloof, of selfs, in sommige gevalle, depressie, isolasie en woede. Hoe hanteer ons sulke dinge?

Ek ken een of twee traumaverpleegkundiges wat in die noodafdeling van die plaaslike hospitaal gewerk het, en hulle sal vir enigiemand wat met fisiese wonde te doen het, sê dat die genesingsproses—selfs vir liggaamlike wonde—sorg, tyd en aandag verg.

Wonde verg genesing, en genesing neem tyd. Wonde het die regte soort salf nodig, die regte soort verband, dalk selfs ’n bietjie chirurgie. En ek wil sê dat Dokter Jesus die universele kenner is wanneer dit kom by die hantering van wonde van die hart, verstand en liggaam. Ons het God se genesende salf en krag nodig soos nog nooit tevore nie.

In 1759 het Joseph Hart ’n lied geskryf wat die toets van tyd deurstaan het. Selfs vandag spreek dit tot dié wat gewond is en genesing nodig het—verby ’n dokter alleen, het hulle God se genesende aandag nodig. (Neem in ag dat hierdie lied oorspronklik in engels geskryf is.)

Die woorde lui:
“Kom, julle sondaars, arm en behoeftig,
Swak en gewond, siek en seer;
Jesus staan gereed om julle te red,
Vol medelye, liefde en krag.
Kom, julle moeës, swaar belaai,
Verlore en verwoes deur die val;
As julle wag totdat julle beter is,
Sal julle nooit kom nie.
Ek sal opstaan en na Jesus gaan,
Hy sal my in Sy arms omhels;
In die arms van my dierbare Verlosser,
O, daar is tienduisend sjarme—
ja, daar is tienduisend sjarme.”

As ’n voorbeeld, kom ons neem die oorwinning oor egskeiding, aangesien dit in ons land waarskynlik een van die mees algemene, maar ook mees vernietigende voorbeelde is van ’n wond wat genesing nodig het.

Kom ons vra eerlik: Kom ’n mens ooit regtig oor egskeiding? Ek glo dit voel soos ’n lewende dood. In ’n uitstekende boek met die titel: Beyond Betrayal deur Jerry Price, verduidelik hy dat wanneer iemand sterf, dit goeie nag is, nie totsiens nie—die geliefde is van die liggaam geskei. Maar wanneer ’n verhouding breek, is dit asof die persoon gesterf het, al leef hy of sy nog. Die persoon is nie weg nie, maar die verhouding is dood, en daarom is die seer en rou nog dieper. Daar is ’n gevoel van afstand en vervreemding, omdat die ander persoon steeds lewe, al is die band tussen julle gebreek. In hierdie geval is dit nie net totsiens nie, maar ook goeie nag. Daar bly ’n wond wat baie moeilik is om te genees—indien dit ooit heeltemal genees. En ek is oortuig daarvan dat, as God nie deel is van ons genesing nie, ons harte nie werklik heel sal word op ’n manier wat gesondheid, lewe en groei bevorder nie.

Psalm 34:18: “Die Here is naby dié wat ’n gebroke hart het…”

Wanneer die meeste mense fisies gewond word, stroom bloed na die wond toe. Bloedplaatjies bind aan mekaar om ’n ‘prop’ te vorm—’n stolling—met die doel om die bloeding te stop. Mettertyd het ek geleer dat rou soms nutteloos kan voel, maar tog is dit op een of ander manier nodig om deur die hartseer in ons lewens te beweeg. Ek glo dit werk op dieselfde manier wanneer ons emosioneel of geestelik gewond is. Die Here stuur mense—vriende en familie—om goedhartig teenoor ons te wees, om hoop en bemoediging te spreek. Hulle “bind saam”, soos bloedplaatjies, en doen alles wat hulle kan om die emosionele bloeding te help stop. Wanneer ’n geliefde sterf, sien ons dikwels hoe familie bymekaarkom en mekaar vertroos. Dit lyk soos ’n vorm van stolling—’n eerste stap om die genesing van ’n gebroke hart of verstand te begin. As jy al ooit gerou of diep seergemaak is, het jy sekerlik opgemerk hoe die Here dit op ander se harte lê om aan jou te dink. Hy stuur hulle om jou te vertroos in jou tyd van hartseer. Hulle kom saam, bind aan mekaar, en so begin die wond stadig genees. Dit is die begin van God se genesingsproses.

Wanneer ons harte en gedagtes gewond is, benodig die wonde van die hart tyd om te verwerk wat met ons gebeur het, nadat die metaforiese bloeding stadiger geword het. Spreuke 4:26: “Let op die pad van jou voete, en laat al jou weë gevestig word.” Die woord “let op” in Spreuke 4:26 beteken om iets “in jou gedagtes te oordink, totdat jy tot ’n gevolgtrekking kom.” Ons liggame reageer op ’n soortgelyke manier. ’n Oorsig van wat gebeur het word gemaak, en ’n plan van aksie om die fisiese wond te genees, word bepaal.

Ek het nog ’n waarneming: mense—en waarskynlik die meeste lewende dinge—neig om terug te trek wanneer hulle gewond is. Hulle soek veiligheid. Ek noem dit ’n tyd van saamtrek, ’n selfverdedigingsmeganisme wat die Here in ons ingebou het. Hierdie terugtrekking kan gesien word in fisiese, emosionele en selfs geestelike wonde, of dit nou werklik of verbeel is. Ongelukkig is dit maklik, sodra ons eers teruggetrek het, om net ’n slagoffer te word—net soos die duisternis wil hê ons moet wees. Ons herleef die oomblik toe ons diep seergemaak is, en so bly ons teruggetrek, en glo dat as ons net wegbly, ons nie weer seergemaak sal word nie. Maar om as slagoffer te leef, los nie die pyn of konflik op nie; dit rek dit net uit. Ek ken iemand wat die hele dag sal sê hy is ’n introvert. Ek glo dit nie heeltemal nie. Ek dink hy is ’n gewonde siel wat teruggetrek het en homself as ’n “introvert” her etiketteer sodat, hy beter oor alles kan voel.

Net so, in ons liggame, nadat ons fisies gewond is, herorganiseer die selle hulself, en vir ’n tyd begin die wond letterlik saamtrek—die oppervlak word kleiner. Enigeen wat al ’n kraap op die knie gehad het, sal dit kan verstaan: nadat die bloeding gestop het en ’n roof gevorm het, het die wond saamgetrek en het dit styf gevoel. Dit is ook baie waarskynlik dat ons ’n sagte salf moes aanbring om die geslote wond meer elasties te maak, sodat dit ons beweging nie te veel sou belemmer nie. Ons harte en gedagtes werk op ’n soortgelyke manier. God plaas genesende salf op ons wonde om littekens te verminder en om die hartwond elasties te hou, sodat dit kan beweeg en genees sonder om te verstyf.

Jesaja 1:6: “Van die voetsool tot die kruin van jou kop is daar geen gesondheid nie—net wonde, kneusplekke en oop wonde, nie gesuiwer, verband of met olie vertroos nie.” Wonde verg genesing, en genesing neem tyd.

Die Here het ’n proses om ons harte te genees na die wonde van verraad, en interessant genoeg, is dit dieselfde proses wat Hy vir ons liggame ontwerp het. Die Here is absoluut briljant!

In wysheid neem ons liggame, weer volgens Sy ontwerp, ’n oorsig van die getraumatiseerde stelsels en begin die Here se genesingsproses volg. Volg ons nie dieselfde prosesse ook geestelik en verstandelik nie? Ek glo ons kan God se genesingsproses sien net deur te kyk na die stelsels van genesing wat Hy, in Sy wysheid, in ons liggame ingebou het. Ja, ek weet ek het dit al vroeër genoem, maar ek glo dit is so belangrik dat ons God se wysheid verstaan.

As ’n kantnota:  genesing neem tyd, tensy die Here ingryp en ons onmiddellik in orde bring… en Hy doen dit inderdaad. Lukas 4:40: “Toe die son ondergaan, het die mense al die siekes na Jesus gebring, en Hy het op elkeen Sy hande gelê en hulle genees.” Party sou sê: “Wel, dit was toe, en dit is nou.” Maar ek het persoonlik soortgelyke voorvalle gesien waar God direk ingryp. Wanneer die Here nie onmiddellik genees nie, gaan ons emosionele en geestelike wonde deur ’n ander proses. Wat deur trauma in wanorde gebring is, begin weer organiseer, herskep, verbind en in lyn gebring word. Die probleem ontstaan egter wanneer ons hardkoppig weier om die wonde te laat genees. Ons ontken God se genesingsproses en bly net die herinnering aan seer en verraad herleef—huilend en jammer. Dit is soos ’n fisiese wond wat probeer genees, maar ons hou aan om die roof af te pluk en aan die wond te krap. Vriende, ons moet die Here toelaat om Sy werk te doen en ons na Sy genesingsplek te bring. Dit verg eenvoudig tyd.

Wonde verg genesing, en genesing neem tyd. Terwyl ons deur die genesingsproses gaan, moet ons dikwels wag, en wag is so ’n moeilike ding. Ek het dit al vroeër gesê, maar hier is dit weer: hoe lank ons ook al in hierdie lewe moet wag, sou ’n mens dink ons sou beter daarin word. Wanneer ons op die Here moet wag om genesing aan ons gewonde harte te bring, hoor ek dikwels mense sê hulle voel verlate of vergete. O, dit is nie waar nie. Julle is nie in ballingskap nie. Ons is alleen saam met die Here sodat ons herorganiseer en herfokus kan word, sodat Hy persoonlik vir ons seer en kneusplekke kan sorg.

As jy in ’n leiersposisie is en in sonde verstrik geraak het, wil ek hê jy moet weet: ek wil nie hê jy moet weggaan nie. Ek wil net hê jy moet vir ’n tyd sit en rus. Nie omdat jy sleg is nie, maar sodat die Here die kneusplekke van jou hart en gewete kan genees. Party mense wil dalk hê jy moet heeltemal weggaan, maar dit is nie altyd die beste ding nie. Ons hoef nie die gewondes te verwerp of dood te maak nie; ons moet hulle naby hou sodat ons kan help om oor die wonde van hul hart en siel te kom. Galasiërs 6:1: “Broeders, as iemand in sonde betrap word, moet julle wat geestelik is, hom sagmoedig reghelp. Maar pas op vir julleself, sodat julle nie ook versoek word nie.”

Wanneer die Here ons na Sy genesingsplek neem, is dit nie ballingskap nie… dit is om alleen by die Here te wees. Ek verstaan dat dit soos ballingskap kan voel, en dit is moeilik om die gevoelens van alleenheid te dra, maak nie saak hoe breed ons skouers is of hoe sterk ons harte is nie… maar laat ons onthou, dit is net gevoelens.

In Sy barmhartigheid neem God ons na Sy genesingsplek, want alles wat gewond is, vat tyd om te genees. Ontgifting van die wêreld, sonde, en die afwykings van die kerk neem eenvoudig tyd… dit is wysheid, en dit is duidelik tot ons voordeel om saam met God na Sy rusplek te gaan. Johannes, wat die Evangelie van Johannes geskryf het, asook 1, 2 en 3 Johannes en die Openbaring, was die slagoffer van Romeinse vervolging en ’n balling op Patmos. Dit mag lyk asof dit ’n verskriklike ding vir Johannes was om in ballingskap geplaas te word, maar dit blyk ook dat God Johannes se lewe bewaar het deur hom na Homself toe te neem.

Kom ons vra die Here: Psalm 51:12: “Herstel vir my die vreugde van U redding en gee vir my ’n gewillige gees om my te ondersteun.” Herstel neem tyd. Wees geduldig en laat die Here doen wat Hy so goed kan doen. Vriende, God weet presies waar ons is… Hy neem ons uit om ons in te bring, Hy bring ons af om ons op te hef. Die idee is om “saam met God te gaan”, nie om “te kry wat jy wil hê” nie. Met God is dit ’n goeie idee; sonder God, ’n slegte idee.

Dit is waar, die tyd wat dit neem om genees te word, het in die oomblik hol ure, en dit voel soms of die wag te lank is. Maar selfs daar is dit weer wysheid om te onthou dat ons God nie hard of wreed is nie. Wees vol vertroue: Hy het ons lief, en alles wat Hy doen en wil doen is altyd vir ons welstand. Onthou, Jesus het gesê in Lukas 11:10-12: “Want elkeen wat vra, ontvang; en die een wat soek, vind; en vir die een wat klop, sal oopgemaak word. Watter vader onder julle, as sy seun hom ’n vis vra, sal hom in plaas van ’n vis ’n slang gee? Of as hy vir hom ’n eier vra, sal hy vir hom ’n skerpioen gee?” As ons na Hom soek, sal Hy ons vind, maar ons moet genoeg belangstelling hê om die Here regtig na te streef.

Uit my eie ervaring het ek geleer dat, selfs in die hol ure van wag, ek alleen saam met God was, en dat Hy my wys, my wonde is toegedraai en my hart en verstand het genees.

Jesaja 30:26: “… die Here verbind die kneusplek van Sy volk en genees die seer van hulle wonde.”

As jy gewond is, skandelik ontbloot, of mislei en bedrieg is; as jy siek en seer is, weet dat Jesus gereed staan, met hande vol medelye, liefde en krag. As jy moeg is, swaar belaai, teleurgestel en verwoes deur die hartseer en trauma van die lewe, weet Jesus presies wat om te doen. Selfs voordat jy by die plek gekom het waar jy nie nog seer kon hanteer nie—uitgeput van die gebrek aan water in die hitte van die dag, moeg van die stryd… voordat jy daar was waar jy nou is, het God al daar vir jou gewag. Hy het geweet wat Hy gaan doen, selfs voordat jy ooit getraumatiseer is. Die salf en die pleister was reeds gereed, die operasiekamer voorberei—Hy wag net dat jy Sy Naam vir hulp aanroep. Staan op en gaan na Jesus; Hy is werklik die enigste een wat enige van ons kan help. Dokter Jesus weet presies watter “medikasie” nodig is om jou te genees—hart, liggaam en gees.

Ek glo ons leef in die dae van Eksodus 32 en 1 Konings 12:28, wat ek die dae van die “goue kalf” noem—die dae van verraad, bedrog en landverraad. Ons leef in wat ek die “Judas-dae” noem, wanneer gelowiges besluit dat Jesus nie die Here en God is nie en terugtrek van hul verbond met God. Dit is die tyd van verkeerde keuses en verkwisting. Alles wat mislei, teleurstel of mense se harte seermaak, en wat die vyand gebruik om ons moed te breek—dit is wat hierdie dae kenmerk. Moet asseblief nie moed verloor nie, my familie. Staan op, selfs al is julle moeg. Lig julle bewende arms en roep die Naam van Jesus aan. God sal selfs die berge laat bewe om julle gekneusde en gewonde harte te genees.

Laat die Here jou gewete, jou hart, jou verstand en jou liggaam genees. Hy staan—Hy sit nie—maar staan gereed om te help. Wonde verg genesing, en genesing neem tyd. Vriende, laat asseblief God se proses in julle lewe werk. Dink daaroor.

Miga 1:3: “Kyk, die Here kom uit Sy plek; Hy sal afkom en op die hoë plekke van die aarde trap.”
Jesaja 35:3-4: “Lig die swak hande op en versterk die knieë wat weggee; sê vir hulle met vreesvolle harte: Wees sterk, moenie vrees nie; julle God kom, Hy sal kom met wraak; met goddelike vergelding sal Hy kom om julle te red.”

Galasiërs 6:9-10: “Laat ons nie moeg word om goed te doen nie, want op die regte tyd sal ons oes as ons nie moed verloor nie. Laat ons dus, terwyl ons die kans het, goed doen aan almal, veral aan die lede van die geloofshuis.”

Deel jou brood met die mense rondom jou. Laat ons saam met die Here werk aan versoening. Jy weet, in 2 Korintiërs 5:18-19 sê Paulus dat God ons met Homself versoen het en dat Hy ons ook die taak gegee het om ander te help en by te staan om versoen te word.

’n Kant nota: as ons nie skaamte aanspreek nie, is herstel baie moeilik.

Wees sag met jouself as jy nie so vinnig genees soos jy dink jy behoort nie, of as omstandighede en seisoene nie vinnig genoeg verander nie. God se genesingsproses is deeglik en regverdig. Wonde verg genesing, en genesing neem tyd.

Wees sterk en moedig hierdie week, gaan in vrede, en laat die Here se genesingsproses werk presies soos Hy dit bedoel het. Gaan saam met God en wees bly, want Jesus ken jou naam—daar is niks meer troostend of bemoedigend as dit nie. Amen.

Vertaal deur Chané de Clercq