036 Verwagtinge

Ons is besig om in ons erfenis in te stap, soos God dit bestem het. Baie van ons begin wakker word en besef die krag en gesag wat ons in Christus het, en meer as net ‘n paar begin om in daardie krag en gesag te wandel. Wanneer ons met die weer praat, verwag ons regtig dat die weer nie net sal hoor nie, maar ook sal gehoorsaam — selfs al fluister ons? Of sê ons: “Storm, verdwyn in die Naam van Jesus!”, met ons mees gesaghebbende stem, maar diep binne dink ons nog steeds: “Ek hoop dit werk.” Jy mag dalk voel dit is ’n waaghalsige leerstelling, maar net omdat dit buite jou gemaksone is, beteken dit nie dit is buite God s’n nie. Daarom kom die vraag: Wat verwag ons van God? Wat is ons verwagtinge van Hom?

Hy is God. Verwág ons min van Hom? … al is Hy die Almagtige God, die Mees Heftige, die Self-Openbare, en die Self-Bestaande. Hy is die Een wat ons nog voor die tyd begin liefhê het, en wat hou van die geselskap van Sy mense… God, in wie se hart die karakter van die kruis reeds gevestig was vóór die grondlegging van die heelal — wat verwag jy van Hom? Dis nie asof ons Koning klein en jammerwekkend is en nie in staat is om alles — en meer — te doen as wat ons ooit moontlik kan droom nie… en Hy hét met ons gepraat… BAIE! Is dit God wat nie praat nie, of ons wat nie hoor nie? Verwag ons dat Hy sal opdaag, of verwag ons dat Hy net ’n bietjie van Sy teenwoordigheid sal “druppel” om net die hamstertjies op hul wiele aan die rol te hou? Wanneer ons vir God vrae vra, verwag ons werklik ’n antwoord? Ons verwag ’n antwoord van ons vriende wanneer ons met hulle praat of ’n vraag vra… Trouens, ons verwag ’n volle sintuiglike ontmoeting met mense, en dit ontstel ons diep wanneer hulle nie reageer nie… maar verwag ons ’n volle sintuiglike ontmoeting met God?

Soms ontvang ons min omdat ons min verwag — nie altyd nie, maar ek vermoed meer dikwels as wat ons dink. Verwág ons dat God Sy belofte van vrede sal hou, of hoop ons meestal net dat Hy vir ons ‘n bietjie vrede sal gee — oomblikke sonder druk of geweld? Verwág ons dat God vir ons sal voorsien, of hoop ons maar net dat Hy sal? Hoop ons meestal dat God vir ons moed sal gee vir die stryd, of verwag ons regtig dat Hy ons Krag sal gee, soos Hy gesê het Hy sou?

Wat verwag ons van God? Wat is ons verwagtinge van Hom?

Ek vind dat ek meer van mense verwag as van God — en ek is eenvoudig verkeerd daaroor.

Ek is oortuig daarvan dat wanneer ons ons verwagtinge en hoop op mense en bedieninge plaas om ons te bekragtig en goed te keur, God Homself verplig voel om ons hul tekortkominge te wys. Dit is die Here alleen wat ons bekragtig en goedkeur, nie mense nie — maar ons verwag en aanvaar dit so maklik van mense af.

Die Here is soveel meer bekwaam as mense, en ook meer gewillig — en tog verwag ek dat mense sal reageer, en hoop meestal maar net dat God sal reageer. Wanneer ek die ligskakelaar aanskakel, verwag ek dat die lig sal aankom —behoort ons dan nie ’n groter verwagting van God te hê as van ’n ligskakelaar nie? Hy is groter en meer betroubaar as ’n ligskakelaar. En tog vind ek dat ek ’n groter verwagting het van mense en fisiese dinge as van God — en ek wil graag my denke dáároor verander.

Ek kan aan geen rede dink waarom ek nie elke dag ’n volle ontmoeting met my Vader sou hê nie, behalwe my eie ongeloof. Ek voel asof ek die meeste van die tyd net hóóp dat Hy sal opdaag, in plaas daarvan om verbaas te wees as Hy nie sou nie.

Ek verwag dat die weer sal verander wanneer ek met dit praat (en dit is waar — ek doen dit, en ek hét al vir baie jare met die weer gepraat soos die Here my lei, met sukses. Dit voel net natuurlik vir my). Ek verwag werklik dat die Here my sal hoor en my sal antwoord (dit is nog iets wat vir my natuurlik voel). Dit is tog ’n natuurlike ding vir ’n vader om op sy kinders te reageer, so dit behoort die mees onwaarskynlike gedagte in ons koppe te wees dat God nié sal reageer nie… in werklikheid, vir my, behoort daar ’n groter kans te wees dat die maan regtig van kaas gemaak is as dat God nie op ons roep sal reageer nie.

Ek wil hê die bonatuurlike moet my natuurlike word, en ek wil wandel in “God se natuurlike”, en ek wil ophou om só verbaas te wees oor die bonatuurlike… ek sal nooit ophou om oorweldig te wees om by God te wees nie, maar ek wil hê Sy “natuurlike” moet my “natuurlike” word.

As die Here ons lei en ons spreek tot die kanker om te verdwyn, en dit verdroog en verdwyn, dan behoort dit normale omstandighede te wees — en ons behoort verbaas te wees as dit nie verdroog en verdwyn nie, nie verbaas as dit wel gebeur nie.

Wat verwag jy van God?

035 God Is Nie Weggesteek Nie

Romeine 1:18-21 sê: “Want die toorn van God word uit die hemel geopenbaar oor alle goddelose en onregverdige mense wat die waarheid in ongeregtigheid onderdruk, omdat dit wat van God geken kan word, in hulle openbaar is, want God het dit vir hulle getoon. Sedert die skepping van die wêreld is sy onsigbare eienskappe duidelik gesien en verstaan deur die dinge wat gemaak is – selfs sy ewige krag en godheid – sodat hulle onversskrokke is.”

 God is nie versteek nie, maar ons is steeds besig om onsself weg te steek. Al van die tyd van Genesis af, toe Adam en Eva in die tuin weggekruip het weens sonde, het God nooit vir die mens weggekruip nie. Sy werke is vir almal sigbaar wat bereid is om te kyk. Letterlik, sy vingerafdrukke is oral op alles sigbaar.

Daar is geen verskoning om nie in God te glo nie. Hy het Homself duidelik aan die wêreld en aan elke mens se gewete bekend gemaak. Kom nou, Sy vingerafdrukke is oral sigbaar. Net deur na die sterre in die nag te kyk, behoort dit enigeëen te oortuig dat daar ’n Skepper is. Verder glo ek dat almal diep binne hulself weet dat daar ’n God is, en dat elke mens met ’n gevoel van reg en verkeerd gebore word. Reis na die verste uithoeke van die wêreld, en beide God-aanbidders sowel as God-haters is dit eens dat steel verkeerd is, lieg verkeerd is, egbreuk verkeerd is, verraad verkeerd is – veral wanneer dit hulself raak. Waar het hulle daardie idee van reg en verkeerd gekry? Soos C.S. Lewis gesê het: “Ons kan nie weet wat ’n krom lyn is nie, tensy ons eers ’n idee van ’n reguit lyn het nie.” Tog lyk dit asof mense die waarheid onderdruk omdat hulle nie wil glo nie. ’n Man het vir my eenkeer gesê: “Vir God om te bestaan, moet Hy aan sekere standaarde voldoen.” (lag) Hy het regtig geglo sy standaarde is hoog genoeg om God te definieer. Ek dink wat hy eintlik wou sê, is: “God moet Homself bewys volgens mý standaarde.”

Die Here is ewigdurend, Hy is nie afhanklik van iemand of iets nie, en Hy hoef ook nie aan iemand se standaarde te voldoen om te bestaan nie. As die Here gebonde aan menslike vereistes was, sou Hy nie regtig almagtig en onafhanklik wees nie. Hy sou net nog ’n ander god wees, ’n klein “g” in ’n see van mensegemaakte gode wat onderhewig en afhanklik is van die bui van die mens om te kan bestaan. …en vir my sou dit net dom wees.

Waarom glo ons dan nie in God nie? Dit is tog beslis makliker om in God te glo as om te glo dat draaiende atome ooreenstemming bereik het om nie net saam te smelt en iets te skep nie, maar ook intelligent en wys genoeg te wees om oneindige diep konsepte soos liefde, haat, verantwoordelikheid, vriendskap, blou lug, reën, en al die talle fisiese en nie-fisiese dinge van bestaan by te voeg. Waarom glo ons dan nie in God nie?

Ek glo ’n algemene “Ek wil nie” lê aan die kern van die saak – ’n hart vol van “ek wil nie.” Om te glo sou ongelowiges direk konfronteer met hulself, hul sondige karakter, hul rebellie, en hul behoefte om terug te keer na God, wat dalk meer is as wat die meeste bereid is om te doen. Dit lyk asof dit net te na aan die waarheid is, en te eerlik. Miskien is die behoefte aan Christus nog nie dringend genoeg nie … nog nie.

Daarom ontken hulle die feit van God se bestaan en speel klein geestelike speletjies om die waarheid weg te redeneer. Vanweë dit word God se vaste grens teen alle goddeloosheid en ongeregtigheid uit die hemel geopenbaar en is dit met onwrikbare vasberadenheid deur die hand van God self gestel. Teenoor die ongeloof het Hy gesê: “Tot hier toe en nie verder nie… julle sal nie sonde, boosheid en ongeloof in my huis bring nie.”

Die Here is die God van waarheid. Die God van die Bybel is nie ’n god van mites of legendes nie. Jesus Christus is Die Waarheid. Hy is die uiteindelike werklikheid; Hy is wat regtig bestaan in die heelal, in ’n wêreld vol misleiding en leuens. Net so is die Bybel nie net ’n gemaakde boek van godsdienstige fantasie nie; dit is waar, geestelik, histories en wetenskaplik.

God is nie versteek nie. Ons is. Ons het in die tuin van Eden weggekruip, en ons kruip vandag nog weg. Die Here roep ons om uit ons skuilplekke uit te kom, om nederig te wees en eerlik te wees, om die deure van ons harte oop te gooi en ons heinings af te breek. Wat gaan aan met al ons wrokke en jaloesie, eintlik? Christus is sigbaar en bereid om al ons donkerste geheime te vergewe; ons hoef net bereid te wees om uit ons wegkruipplekke uit te kom. Kom uit, kom uit, waar jy ook al is. God roep jou om huis toe te kom!

Vertaling is deur Chané de Clercq

Ek is “Social Porter” van “Living in His Name Ministries”

034 God Het Ingetree!

Jesus, U het dit reggekry! U het my spyt en diepe hartseer verander. U het my swart rouband van my arm afgeruk. U het my nie alleen gelaat nie. U het my ruimte gegee om asem te haal. U het my uit die sloot getrek, uit die diep modder gelig, en my laat spring en draai van vreugde—ek het myself heeltemal oorgegee aan U liefde. Toe my sondes my oorweldig het—opgehoop, stinkend en oneindig baie—en ek geleef het op ’n dieet van trane, het God ingetree… en my ’n gedig tot Sy eer gemaak.

 Wie is God? Kom ons praat oor Sy onsigbare eienskappe: God stel nie uit nie. Geen statistiek of geskrewe woorde kan Hom werklik beskryf nie. God tree in. Hy is ongelooflik goed daarin om God te wees—en Hy gee nooit op nie. Ons mag dalk besluit om op te gee, maar God gee nooit op nie. Sy liefde is absoluut vasberade. God is genadig en goedhartig. Hy het ons lief die hele dag en sing liedere oor ons in die nag. Hy maak die naam van dié wat in Hom glo, skoon. Hy gee Sy lantern en kompas aan dié wat Hom liefhet. Hy teken vir ons ’n kaart en gee ons wysheid en insig om die pad te volg. God se beloftes is altyd, altyd, altyd… en ja, ja, ja.

Baie jare gelede, toe ek in groot moeilikheid was, het ek geweet daar is net één plek waarheen ek kan gaan: na God toe. Wat is dit vir ons werd om oor te gee aan God? Toe al my vriende wat belowe het hulle sal daar wees—maak nie saak wat nie—verdwyn het… en ek gewens het ek kon ook verdwyn, het God ingetree. Toe ek geen idees meer gehad het nie, geen verbeelding oor nie, geen drome oor nie—en ek my einde bereik het—het God ingetree. In daardie tyd van my lewe het ek geen idee gehad waarheen om te gaan nie, wat om te doen, wat om te sê of hoe om op te tree nie. Ek het nie eens ’n vae benul gehad van wat om te verwag of wat volgende sou gebeur nie. Toe het Jesus op die toneel verskyn! Toe ek vasgevang was in die sluitgreep van sonde, het Jesus ingespring—Hy het die bene onder my gebondenheid uitgeslaan en dit platgetrek vir die oorwinning. Ek het gedink dit was die einde van die pad vir my… Maar toe tree God weer in—om my innerlike en geestelike stryd op te los.

Tree God dan werklik in die sake van die wêreld in? En as Hy dit doen, is daar enige onmiskenbare voorbeelde van hierdie goddelike ingryping? Het God dalk vingerafdrukke op Sy handewerk gelaat?

Ek glo ons kan met vertroue wys na baie voorbeelde van God se ingryping. Alles van die nederlaag van die Spaanse Armada tot die bestaan van die moderne Israel dien as getuienis dat God in die geskiedenis ingetree het. Daar is natuurlik ook die wonderwerke in die Bybel, opgeteken deur ooggetuies, en dan is daar die skepping self.

Aan die ander kant van die spektrum is daar ook gelowiges wat alles as God se ingryping sien—soos wanneer ’n goeie parkeerplek oop is en dit as ’n duidelike wonderwerk van God beskou word. ’n Skielike windvlaag of die toevallige ontmoeting met ’n vriend word maklik gesien as ’n teken van God om ’n ander rigting in te slaan. Miskien is dit, miskien is dit nie.

Hoewel hierdie ingesteldheid dalk meer Bybels is as dié van iemand wat God se betrokkenheid heeltemal ontken, bring dit wel sekere gevare mee. Om feitlik alles as goddelike ingryping te interpreteer, kan lei tot baie subjektiewe gevolgtrekkings. Baie keer, wanneer ons aan die einde van ons eie kragte kom, moet ons eerlik wees—ons het ’n geneigdheid om dinge op ’n manier te sien soos wat ons dit wíl sien.

Dit is aanloklik om wolkvorms te probeer ontleed om “bewyse” te vind van wat ons wil hê God se wil moet wees—in plaas daarvan om Sy wil werklik op ’n Bybelse manier te soek.

Maar om terug te kom by die onderwerp: ek glo God tree in, in die lewens van elke lewende wese op aarde—of hulle dit glo of waardeer of nie. As God nie op een of ander manier sou ingryp nie, glo ek die lewe sou dadelik vinniger verander na vernietiging, en binne ’n oogwink tot niks verval.

Genesis 20:1-18 is ’n goeie voorbeeld—Abraham was ongehoorsaam, maar toe hy die Here gesoek het vir hulp, het God namens hom ingetree. God tree selfs in ten bate van ongelowiges, want “so lief het God die wêreld gehad dat Hy Sy eniggebore Seun gegee het…” Selfs toe die mensdom nie in God geglo het nie, of Sy liefde as waardevol beskou het nie, het God tog ingetree en redding beskikbaar gemaak vir enigeen wat sou bekeer en Sy Naam aanroep.

God tree in! Hy is die Hoof-Ingrypende—en Hy is gewillig om jou doodsvonnis te kanselleer. Oorweeg Sy liefde ernstig, want jou lewe self is op die spel.

Vertaal deur Chané de Clercq

Ek is Social Porter van Living In His Name Ministries.

Vivir Como Jesús

Y todos cantaron: “Solo quiero ser como Jesús”. Fue algo glorioso cantar, y creo que todos fueron verdaderamente sinceros. Sin embargo, estoy seguro de que si queremos vivir como Jesús, realmente tenemos que saber algo acerca de Él, más que solo lo que se nos dice desde el púlpito el domingo. Tenemos que cavar en nuestra Biblia para leer, y tenemos que orar y estar involucrados con Dios para conocer Sus atributos, preferencias y normas para poder vivir realmente como Jesús. Si piensas que es imposible vivir así, déjame asegurarte que si lo intentas, Dios te encontrará en ese camino y te dará el poder para vivir como solo has cantado y deseado.

Muy a menudo recibimos mensajes sutiles de Hollywood, de la publicidad, de nuestro gobierno estatal y federal, y de los gurús de la autoayuda, de que si imitamos a los modelos a seguir muy respetados y muy motivados, conseguiremos que la vida vuelva a funcionar. Es como decirle a la gente que alguna forma de buenas obras nos hará vivir la gran vida, y nada podría estar más lejos de la verdad. Se nos dice que decir las oraciones correctas y asegurarnos de terminar nuestras oraciones con algunas palabras mágicas hará el truco. Cuando era un nuevo creyente, un hombre me dijo que si no terminaba mi oración diciendo: “En el nombre de Jesús”, Dios no me escucharía, ni podría escucharme. Eso es una tontería. Se nos dice que si hacemos las cosas correctas, lo suficientemente largo y lo suficientemente fuerte, que de alguna manera cumpliremos con los requisitos de ser una buena persona, Dios nos aprobará, y eso será suficiente, lo que implica que si nos esforzamos lo suficiente, será lo suficientemente bueno. Eso es como decir: “Si piensas así y actúas así, serás aceptable y luego, sí, ENTONCES estarás bien”. Eso es una tontería. Eso no es lo que Dios dijo en absoluto, y lo entenderíamos si hubiéramos leído nuestra Biblia. Se nos dice que si “simplemente cumplimos las reglas”, guardando estos días solemnes y comiendo ciertos alimentos, diciendo esas palabras especiales de una manera especial y usando los nombres técnicamente más correctos de Dios y otros personajes de la Biblia, será suficiente para vivir la vida de Cristo o de alguna manera, nos da una conexión extra especial con Dios. De nuevo, eso es una tontería. Gálatas 3:21, “Porque si se hubiera dado una ley que pudiera dar vida, entonces la justicia sería por la ley.” De ninguna manera.

Ninguna cantidad de buenas obras, actos religiosos o ceremonias puede salvar a nadie. Si la gracia no vino por medio de Jesucristo, entonces la gracia no vino en absoluto. Nadie puede ganar la salvación y, sin embargo, está disponible para todos, no porque fuimos y la obtuvimos, sino porque Jesús vino y la dio.

Se nos dice que si simplemente cambiamos nuestro comportamiento, suministrando todo nuestro propio esfuerzo, la vida cambiará. Si bien eso puede ser un poco cierto por un corto tiempo, en realidad, no es nada duradero. Dios dice que Él mismo nos dará el poder para cambiar, y no es solo un cambio lo que busca, sino una metamorfosis completa, una transformación total. No podemos rescatarnos a nosotros mismos… el poder para la salvación y la transformación viene solo de Dios. En conclusión… si Dios no lo da, no lo obtenemos.

Creo que demasiados están dando vueltas a sus ruedas tratando de transformarse en alguna semejanza de Jesús, pero realmente nunca se mantienen porque sin el poder de la sangre de Jesús en nuestras vidas, nuestra inclinación es siempre volver a nuestro estado original de impiedad. No esculpimos a Dios en nuestras vidas, Él nos esculpe en las suyas y necesitamos dejar que el Señor haga Su obra en nosotros. El poder de cambiar proviene de Dios que vive en nosotros, Jesucristo y el Espíritu Santo que viven en nosotros, y ese poder proviene de Él, no de dentro de nosotros mismos. Es totalmente Su obra y nada por lo que, de ninguna manera, podamos atribuirnos el mérito.

Vivimos como Jesús por adoración, y eso significa no simplemente levantar nuestras manos y bailar, sino en la forma en que llevamos nuestras vidas, en cómo nos presentamos, como se ve más evidentemente en nuestra conversación, conducta y carácter. Eso es la adoración: es cuando adoras tanto a alguien que emulas todas las cosas acerca de ellos.

Vivimos como Jesús por la oración. Filipenses 4:5-6 dice: “Deja que tu sensatez sea conocida por todos. El Señor está cerca; no os preocupéis por nada, sino que vuestras peticiones sean conocidas por Dios en todo por la oración y la súplica con acción de gracias.” La oración significa darle todas nuestras palabras y es parte integral del cultivar nuestra relación con el Señor, y honestamente, no llegaremos lejos sin ella.

Vivimos como Jesús al estudiar nuestra Biblia y eso significa hacer más que simplemente leer las palabras. Capta las narraciones y los temas, presta atención a cómo Dios usa la gramática. Jesús sabía, conocía las Escrituras, de hecho, Él era y es las Escrituras. Usó las palabras de las Escrituras para resistir la tentación y dijo en Lucas 4:4 que no solo de pan vivimos, sino de toda palabra que sale de la boca de Dios. Para vivir una vida espiritualmente recta se requiere que obtengamos alimento espiritualmente recto.

Vivimos como Jesús conectándonos con el Cuerpo de Cristo. No dije que necesariamente asistamos a una instalación física, estoy más diciendo que tenemos que conectarnos, posicionarnos para tener un diálogo profundo y significativo con personas que sean honestas y transparentes. Creo que aprendemos de esas interacciones sobre cómo expresarnos, cómo emplear nuestros dones y cómo apreciar a otros que pueden tener dones diferentes a los nuestros. A pesar de todas nuestras críticas a la iglesia, Dios ama a la iglesia y creó todo el concepto para algo más que predicar el evangelio, sino para ayudarnos a crecer.

¿Quieres vivir como Jesús? Elige ser paciente, ser considerado, extendiéndote a los demás. Vamos, sé amable, no debería ser gran cosa ser amable. Tómate tu tiempo y has Tiempo para orar. Lee tu Biblia, Jesús tiene mucho que decir sobre nuestra conversación, conducta y carácter.

El Señor nuestro Dios es el que creó al hombre a su imagen. Fuimos diseñados no solo para parecernos a Su imagen, sino también para reflejar Su corazón. Él es el único que puede terminar Su obra en nosotros, no solo para el cambio, sino para la transformación.

¿Qué te parece?

Soy Social Porter con el Ministerio Viviendo en su Nombre.

Traducción por Alfredo Magni Sozzi

Incluso Lo Más Mínimo

Cuando el rostro de Dios está en nuestro rostro, y Su voz está en nuestra voz, incluso el menos atractivo de nuestros esfuerzos puede dar la vuelta al mundo, tocando vidas en todas partes.

Puede que no seas un líder mundial, o un líder nacional, puede que no seas un líder local, o alguien importante, incluso en tu comunidad, pero cuando el Señor está contigo, el impacto del Espíritu Santo en otras personas cambia los corazones, incluso cuando nuestras obras parecen duras y no son las mejores.

De ninguna manera eso significa que produzcamos obras con propósito, con un esfuerzo mínimo, creyendo que Dios tomará nuestro relevo. Para mí, quiero ser responsable con lo que Dios me ha dado, y hacer lo mejor que puedo para Su majestad. Pero a veces, no somos conscientes de lo pobres que son nuestros esfuerzos hasta años más tarde, después de haber tenido experiencia y estar en camino de tener un oficio finamente perfeccionado. A menudo miramos hacia atrás a la música, el video o los sermones y nos avergonzamos de lo inmaduras, mal habladas o miserablemente elaboradas que eran las cosas. Pero levanta la cabeza, amigo mío, cuando el rostro de Dios está en nuestro rostro, Su voz está en nuestra voz, la altura de las montañas y la profundidad de los valles pueden ser niveladas, porque Dios está con nosotros.

Todos los que nacen vienen a este mundo con potencialidades y capacidades, diseñados por Dios. Ya sea que permitamos o no que el Señor los desarrolle y los emplee, ahora eso es otra historia, pero el hecho de que no los veamos no significa que no estén ahí. Recuerda, no todos van a encajar en los cinco grandes de Efesios 4, apóstoles, profetas, evangelistas, pastores y maestros, al menos no de la manera que nos gustaría pensar. Escúchame en esto: el hecho de que tengas un llamado diferente no significa que tengas un llamado menor.

Es más importante saber que Él conoce y escucha los clamores incluso del más pequeño entre nosotros, pero incluso usa la más pequeña de nuestras acciones. Todas las cosas cooperan para el bien de los que aman al Señor y son llamados conforme a sus propósitos. Pensamos que porque no estamos alimentando a cientos de personas por día, no estamos haciendo lo que el Señor quiere. Ya sabes, tal vez algún día lo hagas, pero ¿qué tal si hoy solo alimentas a una persona, incluso si solo es para llevarles una taza de café? Comprarle a una persona una taza de café no parece tener el mismo potencial para recibir elogios gloriosos de nuestros compañeros, pero con toda honestidad, tal vez sea todo lo que el Señor te pidió.

Recuerdo tantas veces, que lo que Dios me pedía era una cosa sencilla, y yo fui la que lo convirtió en algo enorme, algo difícil y complejo, pensando, si las cosas no son un reto no debe ser Dios. Un amigo mío estaba triste porque sentía que tenía muy poco que darle a nadie, y todo lo que hacía parecía ser solo una pequeña gota en un barril de 55 galones. Dijo que se sentía como un hombre con solo un dedal de agua dulce, solo pequeño y lamentable en sus ojos. En ese momento, el Señor le dio una visión de un hombre que se acercaba a un barril de agua potable que estaba tan lleno que lo único que impedía que se desbordara era la pura tensión superficial del agua. Cuando el hombre volcó su pequeño dedal lleno en el barril, eso fue todo lo que se necesitó, la tensión superficial se rompió y el barril se desbordó. En la visión, de repente un río brotó del barril y el suelo a su alrededor estaba mojado. Era una metáfora visual que el Espíritu Santo le dio para animarlo a no menospreciar lo que el Señor le había dado. En el momento adecuado, en el lugar adecuado, el poquito de agua en un triste video mental, esas viejas melodías que Dios te dio, esos sermones aparentemente poco dinámicos que te hizo escribir son oro y cambian la vida cuando Dios los pone en movimiento.

Muchas personas realmente no tienen la resistencia emocional para soportar que alguien entre en sus vidas haciendo cosas espirituales realmente grandes, hablando en voz alta sobre la Biblia y Dios. Sus nervios están como colgando de su piel y todo duele. Tenemos que aprender a no solo hacer lo que el Señor nos pidió, sino también hacerlo en el tono de voz y con la misma postura. Sé amable. A veces, si no la mayoría de las veces, Él nos pide que actuemos con delicadeza, que hablemos amablemente a los demás con una voz que no asalta a los oyentes.

Una vez el Señor me pidió que orara por una mujer al otro lado de la habitación, pero me dijo que me arrastrara hacia ella, tomara su mano y me sentara a sus pies orando suavemente con un rostro agradable. Hice lo que Él dijo y fue bastante conmovedor para toda la habitación. Era una cosa pequeña, pero era lo correcto. Más tarde se dio cuenta de que estaba al límite de su ingenio con la gente y no podía soportar que una persona más se parara sobre su actuación y sonido religioso. Dios me hizo agacharme, esa fue la puerta de entrada y eso hizo una diferencia en su vida.

Cuando el rostro de Dios está en nuestro rostro, y Su voz está en nuestra voz, incluso el menos atractivo de nuestros esfuerzos puede dar la vuelta al mundo, tocando vidas en todas partes, y la altura de las montañas y la profundidad de los valles pueden ser niveladas, porque Dios está con nosotros.

¿Qué te parece?

Soy Social Porter para el Ministerio Viviendo en Su Nombre.

Traducción por Alfredo Magni Sozzi

Ajenjo

Mara. Amargura. Ajenjo.

Deuteronomio 29:18, “Guardaos, no sea que haya entre vosotros un hombre o una mujer, o un clan o una tribu, cuyo corazón se esté apartando hoy del SEÑOR nuestro Dios para ir y servir a los dioses de aquellas naciones. Mirad, no sea que haya entre vosotros raíz que lleve amargura y ajenjo;”

La amargura puede ser una raíz en nuestros corazones que impulsa todas nuestras intenciones, ideas y decisiones. Puede influir en nuestro capital emocional con tanta fuerza que encontramos abundantes razones para alejarnos del bien y justificar el mal. Más que triste, es más que simplemente estar decepcionado … Más allá del horizonte del dolor — Son todas esas cosas con una venganza, golpeando y rompiendo todo lo que nos rodea.

La amargura se apodera de nuestro pensamiento como olas, entrando y saliendo constantemente, pulverizando nuestros sueños y esperanzas sanas. El escritor de Lamentaciones usó la palabra amargura en Lamentaciones 3:15 de una manera que dice que es como un maremoto en nuestra cabeza con una actitud de ojo por ojo con venganza. En Rut 1:20, la palabra para amargura o “mara”, termina en una letra hebrea que pinta una imagen de algo que agarra con un puño completo, todos nuestros sentidos, torciendo nuestro sentido del gusto para que todo sepa mal, nuestras impresiones de Olores solo notando la ofensa, acentuando nuestro toque para reconocer solo las texturas ásperas y poco delicadas en las relaciones, persuadiendo a nuestros ojos para que ver todos los atributos difíciles de la vida, y todo lo que está mal en todo. Filtra nuestras funciones auditivas para concentrarse solo en todo lo desagradable y desalentador. La amargura es poderosa para reducir la bondad de Dios de nuestra percepción, inspirando venganza, rencor, inanición espiritual y privación social, dejándonos solos en una oscura celda de prisión solo reservada para delincuentes violentos.

La ofensa y la decepción siempre nos están enviando invitaciones por correo y llamando a la puerta de nuestro corazón, y si se permiten en nuestra casa, germinarán para crecer más de sí mismas, echando raíces en todas partes.

Conocí a un hombre que dijo que había tenido un sueño, y en el sueño estaba en su sala de estar. Allí, creciendo justo en el medio, había un árbol grande, feo y con un olor horrible, y sus grandes raíces anudadas y supurantes corrían por todas las habitaciones, tanto que dijo que apenas podía caminar. Dijo que las ramas con hojitas retorcidas cubrían las ventanas, proyectando largas sombras, y se habían metido en el suministro de agua para que el agua no fluyera fácilmente de los grifos. Dijo que fue horrible, simplemente horrible y se despertó sintiendo que se estaba asfixiando.

Después de una larga conversación, mencionó su ira de larga data contra Dios porque su madre había muerto inesperadamente, pero no dejaba que su ira se detuviera. Lo perpetuó, repasando constantemente la decepción, y cuanto más pensaba en ello, más pensaba en todo, hasta que se resintió con el Señor por, en sus palabras, “permitir que esto sucediera”, culpando a Dios, una y otra vez hasta que su resentimiento pintó todo su pensamiento, toda su respiración y todos sus sentimientos. Sí, incluso sus pensamientos y acciones inconscientes. Creo que el sueño era del Señor pintando un cuadro de cómo había permitido que la amargura creciera en su corazón y en su cabeza, y se había vuelto tan invasiva que se había apoderado de todas las habitaciones de la casa, incluso bloqueando el agua y la luz que daban vida.

Yo diría que eso es bastante preciso. La amargura, o ajenjo, si se permite que se pudra como una herida podrida, puede matarte como la acción final de un final muy amargo.

Un escritor llama a esta forma de egocentrismo definitivo como “una acumulación apestosa de basura mental y emocional, que resulta en intentos frenéticos y sin alegría de alcanzar la felicidad llenos de dioses de baratijas y de espectáculos de magia religiosa”. Escribió que “la amargura impulsa la soledad paranoica, los deseos que lo consumen todo pero nunca se satisfacen, un temperamento brutal y un juicio estilo motosierra. Eventualmente, nos encontraremos acorralados en hogares divididos, visiones divididas, vidas divididas y búsquedas mezquinas y desequilibradas con un hábito vicioso de despersonalizar a todos para que sean rivales”.

Un hombre me dijo una vez que la falta de perdón es un pecado incesante. No lo entendí hasta años después, cuando me encontré atado y amordazado por la ofensa, la decepción y la amargura. El Señor me dijo, sin rodeos, claro como el día: “Puedes ser libre de todo eso, pero tendrás que desprenderte de algunas cosas”. Señaló que no era mi trabajo arreglar a la otra persona, sino ocuparme de mis propias cosas. Tuve que aceptar el perdón, y quiero decir, realmente comprarlo con todo tu corazón. Tenemos que ver, darnos cuenta y reconocer los lugares en los que hemos permitido que nuestra carne gane poder sobre nuestro espíritu, y recuperar nuestro gusto por las cosas justas. No “¿qué les pasa?”, “si tan solo… Entonces yo lo haría” de esta manera o la otra, pero “¿dónde estoy yo en este lío?”

Dios puede liberarte de la amargura y del ajenjo. Su solución es que ganemos un corazón de gratitud, que estemos agradecidos por la gracia, que vivamos en su fluir tanto que se desborde a los demás. Es posible que tengamos que buscar asesoramiento no para pensar “Qué” está pasando con nosotros, sino “Por Qué” No podemos dejarlo ir. El amor de Dios es abrumador, pero realmente necesitamos ser honestos con nosotros mismos y dejar que Su abundante gracia y perdón nos desborden. Pídele al Señor que te ayude a liberarte. Él te escucha y lo hará, lo hará, Él responderá. Cuando lo haga, ve con Dios, Él conoce el camino para salir de la jungla de amargura y decepción que bien puede haberse apoderado de tu casa.

¿Qué te parece?    Gracias por escucharme. Soy Social Porter con el Ministerio Viviendo en Su Nombre.

Traducción por Alfredo Magni Sozzi

033 Hy is ons God!

Hy is ons God!
Hierdie is ’n samestelling uit The Message Bible:

Het jy geweet God is ’n veilige plek? Die oomblik as jy by Hom is, kan jy ontspan – en jy sal nooit spyt wees dat jy aan Sy deur geklop het nie. Wanneer God met mense praat wat seer gekry het, begin hul harte weer klop, en mense wat hoop verloor het, voel weer lig wanneer Hy in hul oor fluister.

Die tyd van die bendeleiers is amper verby, en die dae van die farao is op ’n einde.
Ons God en Koning het vir ons hemelse juwele gemaak – sterre soos juweliersware aan die lug – en Hy laat ons skryf in Sy boek van wonders! Hoe wonderlik is Hy! Hy is God, ons God.

Wanneer God naby is, werk boosheid teen homself; geweld draai terug na die een wat dit begin het. Mense wat vol vloeke is, word stil en leeg – hulle praat baie, maar sê niks. Hulle leef asof die wêreld plat is en kan nie verder as vandag dink nie. Sonder Jesus, die Christus van God, drink die mens uit ’n veldbottel vol warm woestynwind. Hulle kuier in die Kroeg van Sonde, en dwaal af in ’n doodloopstraat. Dié wat geregtigheid verag, noem God “leë windpraters”! Vol gal en opgeblaas,  blaas hulle hulself uit. Hulle sê: “God is weg”… maar kyk na hul lewens – het jy nie opgelet nie? Hul opbrengs is dorings en onkruid. Hulle is soos skape wat mekaar probeer oortuig hulle is die herder, maar sonder God is hulle niks meer as ’n ry nulle nie. Hulle behandel mense soos kitskos – waaroor hulle selfs te besig is om te bid.

Ek? Ek sal nooit God se Naam behandel soos ’n handelsmerk nie. Ek wil wees soos Jakob wat omdraai en springtou speel van blydskap! God se wyse raad is bevestig in my – dit wys in die vrede van my hart. Hy het my kaartjie hel toe gekanselleer en my sondeloon opgeskeur. Toe ek vol geheime was en hoë heinings reg rondom my gebou het om dit weg te steek, was God goed vir my. Hy het nie die heinings afgebreek nie – Hy het eerder genade-graffiti daaroor geskryf.

Voordat ek vir Jesus geken het, het die duiwel se waters my gedurig oorstroom.
Die toue van die hel was styf om my polse, doodstrikke was oral, en die galgtou het styf om my nek getrek! Maar toe – God!! Dis reg, toe het my God op die toneel verskyn! Die aarde het geskud, berge het gebewe, Sy neusgate het gevleuel, Sy mond het vuur uitgespoeg. Helder weerlig het losgebars, haelklippe en vuurpyle het gereën, die oseane is oopgevlek, weerlig is geslinger – en my God het teen die vyand van die hemel opgetree soos ’n orkaan van heilige woede wat losbreek…
en Hy het my laat staan – vry, bevry, op ’n oop en wyd veld! Ek was – en is steeds – so verras deur Sy liefde! Hy het my ’n vars begin gegee. Hy het die boek van my hart oopgemaak sodat al die wonderlike dinge wat Hy in my gedoen het, sigbaar kon word. Die teks van my lewe is geskryf – ek het Sy goedheid geproe, Sy gesondheid en Sy Waarheid. My lewe het God se soeklig geword! Hoe is dit moontlik? Hoe kán dit wees – dat God só goed is vir ’n mens soos ek?

Jesus het na my toe gekom – ek kon Hom van ver sien aankom, van baie ver af, asof ek teleskopiese visie gehad het! Daar was heerlikheid wat geblink het, hoë heinings is oorgespring, Sy vyande is gevang, en die opsweepers is verpletter; dooies is vasgespyker! Wham! Wham! Ek sê vir jou – ek hét gesien hoe Jesus dit doen! Hy was ongelooflik vreesloos! Wat ’n vertroue! Sy teenwoordigheid was só oorweldigend dat haters weggevee is, en duiwels het hul skuilplekke verlaat en padgegee.

Die Rots is ’n seën – Hy is vry, bevrydend, en Hy maak dinge reg. Jesus is Heerlikheid op toer – Hy is God se kunswerk ten toon gestel. Op Sy bevel hou Mejuffrou Dag klas, en Professor Nag gee lesings; ongesproke waarheid word oral hoorbaar gemaak. Die son het ’n nuwe bruidegom, en dagbreek hardloop soos ’n atleet na die wenstreep. Lied na lied word gesing, en Sy Naam rym so mooi – dit wek geloof in harte.

 

Vertaal deur Chané de Clercq

Ek is Social Porter van Living In His Name Ministries.